"Sea without a shore for the banished one unheard
He lightens the beacon, light at the end of world
Showing the way lighting hope in their hearts
The ones on their travels homeward from afar..."
by Nightwish The islander


---->

Dokonuję coraz więcej odkryć. Nie ma rzeczy niemożliwych, a prawa Murphiego działają w każdej chwili. Zadziwiające jest dla mnie zjawisko powstawania wszelkich możliwych problemów tam, gdzie de facto ich być nie powinno. Otóż w takim momencie rzeczy nierealne stają się całkowicie realne, a w rzeczach nadprzyrodzonych nie ma nic dziwnego. A najciekawsze jest to, że owe prawa nie działają z pewną dozą wyczucia, tylko perfidnie i bezczelnie pchają się wszystkie naraz. I bynamniej nie jest to ciąg przyczynowo-skutkowy. Zawsze zastanawiały mnie takie zbiegi okoliczności. Normalnie jest spokojnie, uporządkowanie, a tu nagle jak grom z jasnego nieba spada na człowieka cały ogrom kataklizmów. I jakby się nad tym zastanowić, można dojść do wniosku, że: "rzeczywiście, to się mogło zdarzyć bo gdybym nie zrobił tego czy tamtego...". Ironia losu? Raczej zmyślne tasowanie i układ kart.

Posmarowana kromka zawsze spada masłem do dołu, a kot zawsze spada na cztery łapy. Więc gdyby przywiązać ową kromkę masłem do góry do grzbietu kota a później zrzucić kota z drzewa, to czy lewitowałby w powietrzu?



Jadąc tramwajem lub autobusem w godzinach szczytu przypominam sobie o Modlitwie Polaka z Dnia świra...

Ludzie przychodzą znikąd i odchodzą donikąd.